دوره 14، شماره 2 - ( تابستان 1392 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی
2- دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. ، madinehhassani@yahoo.com
3- دانشگاه پیام نور مریوان، کردستان
4- دانشگاه علوم پزشکی تهران
چکیده:   (11803 مشاهده)

هدف: یکی از مشکلات حسی شایع در فلج مغزی،آسترگنوزیس است که اهمیت ویژه‌ای در عملکردهای دستی روزمره دارد. هدف از مطالعۀ حاضر، بررسی سطح استرگنوزیس دست درکودکان مبتلا به دای‌پلژی اسپاستیک و همی‌پلژی اسپاستیک بود.

روش بررسی: در این مطالعۀ مقطعی، ۲۰ کودک ۶-۳ سال مبتلا به فلج مغزی (۹ پسر و ۱۱ دختر)بامیانگین سنی «همی‌پلژی: ۵۵ ماه، دای‌پلژی: ۵۷ ماه» به روش غیراحتمالی ساده، از میان مراجعه‌‌کنندگان به مراکز کاردرمانی دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی انتخاب شدند. استرگنوزیس با استفاده از اشکال هندسی (مربع، دایره، مثلث و مستطیل) و اشیای معمولی (مداد، کلید، سکه، میخ، قاشق چای‌خوری و پیچ) و تختۀ مخصوص تست بررسی شد. اطلاعات با استفاده از آزمون‌های تحلیل پراکنش مخلوط و رگرسیون، تجزیه‌ و‌ تحلیل گردید.

یافته‌ها: ارتباط معناداری بین سن و نمرۀاسترگنوزیس اشیای معمولی در کودکان مبتلا به همی‌پلژی مشاهده نشد؛ ولی ارتباط بین سن و نمرۀ استرگنوزیس اشکال هندسی در این کودکان معنادار بود (۰/۰۲۷=P). بین سن و نمرۀاسترگنوزیس اشیای معمولی و اشکال هندسی در کودکان مبتلا به دای‌پلژی نیز ارتباط معناداری مشاهده نشد. اثر اصلی جنس در استرگنوزیس کودکان مبتلا به همی‌پلژی و دای‌پلژی معنادار نبود. اثر اصلی دست نیز در استرگنوزیس هیچ‌یک از دو گروه معنادار نبود.

نتیجه‌گیری: استرگنوزیس دست سالم و مبتلا در کودکان مبتلا به همی‌پلژی و دست راست و چپ کودکان مبتلا به دای‌پلژی، تفاوت معنا‌داری نداشت. همچنین، ارتباط معناداری بین سن و نمرۀ استرگنوزیس اشکال هندسی در کودکان مبتلا به همی‌پلژی وجود داشت.

متن کامل [PDF 771 kb]   (827 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: کاردرمانی
دریافت: ۱۳۹۰/۵/۳ | پذیرش: ۱۳۹۲/۷/۱۵ | انتشار: ۱۳۹۲/۷/۱۵