دوره 27، شماره 2 - ( تابستان- درحال انتشار 1405 )
دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.
2- گروه پرستاری، مرکز توانبخشی اعصاب اطفال، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.
3- گروه پرستاری بزرگسالان و سالمندان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران.
4- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. ،mahdiehmotie71@gmail.com
2- گروه پرستاری، مرکز توانبخشی اعصاب اطفال، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.
3- گروه پرستاری بزرگسالان و سالمندان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران.
4- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. ،
چکیده: (1222 مشاهده)
هدف نیروی انسانی آموزشدیده و ماهر نقش مهمی در تحقق اهداف سازمانی دارد و شناسایی نیازهای آموزشی نخستین گام در برنامهریزی آموزشی مؤثر است، چراکه تعیین شکافهای دانشی و مهارتی مسیر آموزش هدفمند را فراهم میکند. این امر همچنین به ارتقای کیفیت خدمات و بهبود عملکرد کارکنان کمک میکند. این مطالعه با هدف تبیین و شناسایی تجربیات پرستاران از مشکلات آموزشی و عوامل تأثیرگذار در مرکز توانبخشی رفیده انجام شد.
روش بررسی این پژوهش یک مطالعه کیفی با رویکرد تحلیل محتوای کیفی براساس روش گرانهایم و لاندمن بود. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با ۱۶ پرستار توانبخشی شاغل در بیمارستان توانبخشی رُفیـده جمعآوری شد. مصاحبهها با هدف درک عمیق تجربیات پرستاران از مشکلات آموزشی و عوامل تأثیرگذار بر آموزش آنان طراحی و اجرا گردید و تا رسیدن به اشباع دادهها ادامه یافت. تحلیل دادهها بهصورت همزمان با جمعآوری اطلاعات انجام شد. این رویکرد امکان شناسایی دقیق الگوها، مفاهیم کلیدی و عوامل زمینهای را فراهم آورد و به تبیین تجربیات و دیدگاههای شرکتکنندگان در مورد چالشهای آموزشی پرستاران کمک کرد.
یافتهها تحلیل دادهها به استخراج مضامین اصلی از جمله «چالشهای آموزش پرستاری»، «ارزیابی نیازهای آموزشی»، «برنامه آموزشی مؤثر» و «حمایت سازمانی» منجر شد. شرکتکنندگان بر ضرورت آموزشهای کاربردی و عملی، استفاده از روشهای نوین و تلفیقی، نظام منتورینگ، انعطافپذیری برنامهها و مشارکت اعضای هیئت علمی و همکاری بینرشتهای با فیزیوتراپیستها و کاردرمانگران تأکید کردند.
نتیجهگیری نتایج این مطالعه نشان میدهد برای ارتقای توانمندسازی پرستاران توانبخشی و پاسخ به نیازهای آموزشی آنها، باید برنامههای آموزشی جامع، فردمحور و مبتنی بر نیاز طراحی و اجرا شوند. مشارکت اعضای هیئت علمی، ایجاد انگیزه در پرستاران و تقویت زیرساختهای آموزشی میتواند اثربخشی آموزش و کیفیت مراقبت در مراکز توانبخشی را افزایش دهد.
روش بررسی این پژوهش یک مطالعه کیفی با رویکرد تحلیل محتوای کیفی براساس روش گرانهایم و لاندمن بود. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با ۱۶ پرستار توانبخشی شاغل در بیمارستان توانبخشی رُفیـده جمعآوری شد. مصاحبهها با هدف درک عمیق تجربیات پرستاران از مشکلات آموزشی و عوامل تأثیرگذار بر آموزش آنان طراحی و اجرا گردید و تا رسیدن به اشباع دادهها ادامه یافت. تحلیل دادهها بهصورت همزمان با جمعآوری اطلاعات انجام شد. این رویکرد امکان شناسایی دقیق الگوها، مفاهیم کلیدی و عوامل زمینهای را فراهم آورد و به تبیین تجربیات و دیدگاههای شرکتکنندگان در مورد چالشهای آموزشی پرستاران کمک کرد.
یافتهها تحلیل دادهها به استخراج مضامین اصلی از جمله «چالشهای آموزش پرستاری»، «ارزیابی نیازهای آموزشی»، «برنامه آموزشی مؤثر» و «حمایت سازمانی» منجر شد. شرکتکنندگان بر ضرورت آموزشهای کاربردی و عملی، استفاده از روشهای نوین و تلفیقی، نظام منتورینگ، انعطافپذیری برنامهها و مشارکت اعضای هیئت علمی و همکاری بینرشتهای با فیزیوتراپیستها و کاردرمانگران تأکید کردند.
نتیجهگیری نتایج این مطالعه نشان میدهد برای ارتقای توانمندسازی پرستاران توانبخشی و پاسخ به نیازهای آموزشی آنها، باید برنامههای آموزشی جامع، فردمحور و مبتنی بر نیاز طراحی و اجرا شوند. مشارکت اعضای هیئت علمی، ایجاد انگیزه در پرستاران و تقویت زیرساختهای آموزشی میتواند اثربخشی آموزش و کیفیت مراقبت در مراکز توانبخشی را افزایش دهد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |