Ethics code: IR.USWR.REC.1404.035IR.USWR.REC.1404.035
Farahmand Fard B, Shirozhan S, Rafiee-Vardanjani L, Motie M. Investigating Nurses' Experiences of Educational Problems and Influencing Factors in Rofeideh Rehabilitation Center: Qualitative Content Analysis. jrehab 2026; 27 (2)
URL:
http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-3699-fa.html
1- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران
2- گروه پرستاری، مرکز توانبخشی اعصاب اطفال، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران
3- گروه پرستاری بزرگسالان و سالمندان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
4- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران ، mahdiehmotie71@gmail.com
چکیده: (16 مشاهده)
مقدمه: نیروی انسانی آموزشدیده و ماهر نقش مهمی در تحقق اهداف سازمانی دارد و شناسایی نیازهای آموزشی نخستین گام در برنامهریزی آموزشی مؤثر است، چرا که تعیین شکافهای دانشی و مهارتی مسیر آموزش هدفمند را فراهم میکند. این امر همچنین به ارتقای کیفیت خدمات و بهبود عملکرد کارکنان کمک میکند. این مطالعه با هدف تبیین و شناسایی تجربیات پرستاران از مشکلات آموزشی و عوامل تأثیرگذار در مرکز توانبخشی رفیده انجام شد.
روش کار: این پژوهش یک مطالعه کیفی با رویکرد تحلیل محتوای کیفی بر اساس روش گرانهایم و لاندمن بود. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با ۱۶ پرستار توانبخشی شاغل در بیمارستان توانبخشی رُفیـده جمعآوری شد. مصاحبهها با هدف درک عمیق تجربیات پرستاران از مشکلات آموزشی و عوامل تأثیرگذار بر آموزش آنان طراحی و اجرا گردید. تحلیل دادهها بهصورت همزمان با جمعآوری اطلاعات انجام شد و فرایند کدگذاری و دستهبندی مفاهیم تا رسیدن به اشباع دادهها ادامه یافت، بهطوری که هیچ اطلاعات یا مفهومی جدیدی از مصاحبهها استخراج نمیشد. این رویکرد امکان شناسایی دقیق الگوها، مفاهیم کلیدی و عوامل زمینهای را فراهم آورد و به تبیین تجربیات و دیدگاههای شرکتکنندگان در مورد چالشهای آموزشی پرستاران کمک کرد.
یافتهها: تحلیل دادهها منجر به استخراج مضامین اصلی از جمله «چالشهای آموزش پرستاری»، «ارزیابی نیازهای آموزشی»، «برنامه آموزشی مؤثر» و «حمایت سازمانی» شد. شرکتکنندگان بر ضرورت آموزشهای کاربردی و عملی، استفاده از روشهای نوین و تلفیقی، نظام منتورینگ، انعطافپذیری برنامهها و مشارکت اعضای هیئت علمی و همکاری بینرشتهای با فیزیوتراپیستها و کاردرمانگران تأکید کردند.
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان میدهد برای ارتقای توانمندسازی پرستاران توانبخشی و پاسخ به نیازهای آموزشی آن ها، باید برنامههای آموزشی جامع، فردمحور و مبتنی بر نیاز طراحی و اجرا شوند. مشارکت اعضای هیئت علمی، ایجاد انگیزه در پرستاران و تقویت زیرساختهای آموزشی میتواند اثربخشی آموزش و کیفیت مراقبت در مراکز توانبخشی را افزایش دهد.
نوع مطالعه:
پژوهشی |
موضوع مقاله:
پرستاری دریافت: 1404/7/27 | پذیرش: 1404/11/25 | انتشار: 1405/4/21