هدف: انفارکتوس میوکارد از شایعترین علل مرگ و میر و ناخوشی در جهان امروز است که معلولیتها و زیانهای اقتصادی و اجتماعی فراوانی به همراه دارد. یکی از روشهای پیشگیری ثانویه، انجام برنامههای بازتوانی قلبی با مشارکت پرستاران میباشد. هدف این پژوهش تعیین تأثیر برنامههای کوتاهمدت بازتوانی قلبی بر میزان عود بیماری، مراجعه و بستری مجدد بیماران انفارکتوس میوکارد است.
روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع نیمهتجربی و نمونههای پژوهش 66 بیمار مبتلا به انفارکتوس میوکارد، بستری در مراکز درمانی آموزشی شهر اهواز میباشند که با روش نمونهگیری مبتنی برهدف انتخاب و به طور تصادفی ساده به دو گروه مداخله (32نفر) و شاهد (34نفر) تقسیم شدند. اطلاعات دموگرافیک به وسیله چکلیست از هردوگروه جمعآوری شد. افراد گروه مداخله، تحت برنامه توانبخشی و بازتوانی قلبی به مدت 8 هفته قرار گرفتند. پس از 8 هفته اطلاعات مربوط به میزان وقوع بستری مجدد و عود بیماری در طی این مدت در بیماران هردو گروه به وسیله چکلیست جمعآوری و با استفاده از آزمونهای آماری کای اسکوئر و من ویتنی مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت.
یافتهها: میزان عود بیماری در بیماران انفارکتوس میوکارد در دو گروه مداخله و شاهد و نیز تعداد موارد بستری مجدد در دو گروه تفاوت معنیدار داشت (P<0/001).
نتیجهگیری: شرکت در برنامههای توانبخشی و بازتوانی قلبی، تعداد موارد عود بیماری، مراجعه و بستری مجدد در مبتلایان به انفارکتوس میوکارد را کاهش میدهد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |