دوره 14، شماره 2 - ( تابستان 1392 )                   دوره، شماره، فصل و سال، شماره مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال،دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
2- دانشگاه علوم بهزستی و توان بخشی
3- ، دانشیار مرکز تحقیقات توان‌بخشی اعصاب اطفال، دانشگاه علوم‌بهزیستی و توان‌بخشی، تهران، ایران. ، ndaneshmandan@gmail.com
چکیده:   (9817 مشاهده)

هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی‌ توانایی لب‌خوانی و ادراک گفتار دانش‌آموزان کم‌شنوای مدارس ویژۀ کم‌شنوایان در شهر تهران و در سطوح مختلف گفتاری بود.

روش بررسی: در این مطالعۀ توصیفی‌تحلیلی، ۴۴ دانش‌آموز کم‌شنوا (۹ تا ۱۲ساله)، از دو مدرسۀ ویژۀ کم‌شنوایان شهر تهران (دخترانه و پسرانه)، با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای و چند‌مرحله‌ای انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش، پرسش‌نامۀ محقق‌ساخته است که برای سنجش اطلاعات دموگرافیک نمونه‌ها، آزمون ادراک شنوایی APT، آزمون لب‌خوانی شمارۀ ۲ سارا به دو شیوۀ بدون ‌صدا و باصدا و آزمون تمایز گفتار SDS به دوشیوۀ بدون ‌صدا و باصدا استفاده می‌شود. برای تجزیه‌وتحلیل یافته‌ها از آزمون‌‌های تی وابسته و مستقل استفاده شد. 

یافته‌ها: لب‌خوانی و تمایز گفتار ۹۷٫۳ درصد دانش‌آموزان، در وضعیت بسیار ضعیفی قرار داشت و تنها ۶۷ درصد از آنان، ادراک شنوایی مسلطی داشتند (۰/۰۰۱>P). بین امتیازات آزمودنی‌ها در دو حالت بدون ‌صدا و باصدای آزمون سارا (واج‌ها)، تفاوت معناداری وجود داشت (۰/۰۰۱>P)؛ اما بین امتیازات آزمودنیها در حالت بدون ‌صدا و باصدای آزمون SDS (واژه‌ها) تفاوت معناداری وجود نداشت. همچنین، در هیچ‌یک از آزمون‌‌های پژوهش، تفاوت معناداری بین دختران و پسران مشاهده نشد.

نتیجه‌گیری: لب‌خوانی و ادراک گفتار، اولین شاخص روش آموزش شفاهی است. این شاخص در دانش‌آموزان کم‌شنوای مدارس ویژۀ کم‌شنوایان در شهر تهران، وضعیت مناسبی نداشت. برای بررسی راه‌حل‌‌های مناسب، پژوهش‌‌‌های بیشتری لازم است.

متن کامل [PDF 676 kb]   (1153 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: شنوایی سنجی
دریافت: ۱۳۹۱/۴/۱۰ | پذیرش: ۱۳۹۲/۷/۱۵ | انتشار: ۱۳۹۲/۷/۱۵