جلد 14 - ویژه‌نامه: توان‌بخشی اعصاب اطفال                   دوره، ، فصل و سال، مسلسل | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rajabi-Shamami B, Pourmohammadreza-Tajrishi M, Haghgou H, Vosouqi A, Biglarian A. The Effect of Pivotal Response Training on Behavioral Problems of 4-6 Years Old Children with Autism. Archives of Rehabilitation. 2014; 14 (S2) :50-58
URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-1395-fa.html
رجبی‌شمامی بهناز، پورمحمدرضای‌تجریشی معصومه، حقگو حجت‌الله، وثوقی اتابک، بیگلریان اکبر. تاثیر آموزش پاسخ‌محور بر مشکلات رفتاری کودکان ۴تا۶ سال دارای اوتیسم . فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی. 1392; 14 (S2) :50-58

URL: http://rehabilitationj.uswr.ac.ir/article-1-1395-fa.html


1- دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران
2- استاديار مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران، تهران، ایران. ، mpmrtajrishi@gmail.com
3- استاديار گروه کاردرمانی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران
4- کارشناس آسيب شناسی گفتار و زبان
5- استاديار گروه آمار زیستی
چکیده:   (3896 مشاهده)

هدف: مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش پاسخ‌محور بر مشکلات رفتاری کودکان ۴ تا ۶ سال دارای اوتیسم انجام گرفت.

روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه شبه‌آزمایشی با طرح سری‌های زمانی دو گروهی بود. ۱۲ نفر (۳ دختر و ۹ پسر) به شیوه تمام‌شماری از کودکان دارای اوتیسم مراجعه کننده به کلینیک ذهن زیبا شهر تهران در سال ۱۳۹۱ انتخاب شدند و به تعداد مساوی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش طی ۴۵ روز (هفته‌ای ۳ جلسه، جلسه‌ای ۱ ساعت) فقط آموزش پاسخ‌محور را دریافت نمودند، در حالی که گروه کنترل تنها از روش‌های آموزشی و درمانی مدون کلینیک (تحلیل رفتار کاربردی و گفتاردرمانی) بهره‌مند شدند. تمامی کودکان با استفاده از مقیاس درجه بندی اوتیسم گیلیام (GARS) ۳ بار قبل از مداخله و ۳ بار پس از آن ارزیابی شدند. داده‌ها نیز با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

 یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که نمره رفتارهای کلیشه‌ای و مهارت‌های ارتباطی در دو گروه آزمایش کاهش یافت، ولی از نظر آماری تفاوت معناداری بین گروه آزمایش وکنترل وجود نداشت (P=0/45). همچنین نتایج بیانگر بهبود معنی‌دار تعامل‌های اجتماعی گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بود (P<0/001).

نتیجه‌گیری: می‌توان نتیجه گرفت که برنامه آموزش پاسخ‌محور بر تعامل‌های اجتماعی کودکان دارای اوتیسم تأثیر مثبت دارد، ولی این تأثیر در مورد رفتارهای کلیشه‌ای و مهارت‌های ارتباطی معنادار نبود.

متن کامل [PDF 489 kb]   (1219 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: روانشناسی کودکان استثنایی
دریافت: ۱۳۹۲/۸/۲۵ | پذیرش: ۱۳۹۲/۱۲/۱ | انتشار: ۱۳۹۲/۱۲/۱۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی توانبخشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Archives of Rehabilitation

Designed & Developed by : Yektaweb